شعرى « 1 » كفته است ، و آن اينست : شعر أرى أميّة معذورين إن عذروا « 2 » * و لا أرى لبنى العبّاس من عذر [ أبناء حرب و مروان و أسرتهم * بنو معيط ولاة الحقد و الوغر ] « 3 » قوم قتلتم على الإسلام أوّلهم * حتّى اذا استمكنوا جازوا على الكفر أربع بطوس على قبر « 4 » الزكىّ به * إن كنت تربع من دين « 5 » على وطر قبران فى طوس : خير النّاس كلّهم * و قبر شرّهم ، هذا من « 6 » العبر ما ينفع الرّجس من قرب الزّكى و لا * على الزكىّ بقرب الرّجس من ضرر « 7 » هيهات كلّ إمرىء رهن بما كسبت * له يداه ، فخذ ما شئت أو فذر

--> ( 1 ) . اين قصيدهء داراى 24 بيت است ، كه مصنّف تاريخ قم تنها 6 بيت آن را ( ابيات 18 - 24 ) آورده است ، و تمامى آن در « ديوان دعبل بن علىّ الخزاعى : ص 198 - 195 » آمده است ، كه مىگويد : ( قال يصف ما أصاب آل البيت من مصائب و يذكر الامام الرضا ) . علاوه براين به گفته دكتر مدرسى طباطبايى در ( كتابشناسى آثار مربوط به قم : ص 23 ) به اين قصيده در منابع زير اشاره شده : ( معجم البلدان : 4 / 50 ، عيون اخبار الرضا : 359 ، زهر الآداب : 1 / 101 - 102 ، روضة الواعظين : 203 ، مواسم الأدب : 1 / 175 و 2 / 139 ، معاهد التنصيص : 2 / 204 ، الأغانى : 20 / 138 ، بشارة المصطفى : 309 - 301 ، امالى شيخ طوسى : 61 و 62 ) . ( 2 ) . در ديوان دعبل بن على خزاعى : ص 197 : قتلوا . ( 3 ) . افزوده از ديوان دعبل . ( 4 ) . در اصل : قرب . ( 5 ) . در اصل : طين . ( 6 ) . در اصل : على . ( 7 ) . اين بيت و بيت پيشين ، از ديرباز بر پيشانى مسجد بالا سر ، درون حرم امام رضا عليه السلام و در برابر ضريح مطهر آن بزرگوار بر روى كاشى قرار دارد .